Bildiğimiz insanlık tarihinde muhtelif isimler adı altında hakikat bilgisine sahip olup insanın hakikat arayışında yol gösterici ve rehber konumunda bulunan şahsiyetler daima var olagelmiştir. Fakat nübüvvet meselesinin nazarî düşüncenin esasına yerleşmesi İslam döneminde vuku bulmuştur. Bunun sebebi açıktır: Bütünüyle bir peygamber tarafından inşa edilen yegâne siyasî, iktisâdî ve hukûkî nizam, geniş anlamıyla İslam’dır. Bu bakımdan İslam düşünce tarihinde nübüvvet meselesi ve nübüvvet geleneğinin son halkası olarak bizzat Hz. Muhammed[a.s.], tüm yönleriyle araştırma ve tartışma konusu olmuştur. Yine hem İslam vahyinin esas itibarıyla Hz. Peygamber’in inanç ve davranışların tamamını kuşatacak şekilde Allah’ın iradesini insanlığa Haber vermesi hem de Hz. Peygamber sonrasında Müslümanların ilâhî irade doğrultusunda nazarî ve amelî hayatlarını ondan gelen Haber’lerle idame ettirebilmesi nedeniyle insanlık tarihinde ilk kez “Haber” meselesi, bilimsel araştırmaların konusu haline gelmiştir. Bu nedenle İslam döneminde nübüvvet ve Haber’e dâir tartışmaların önceki dönemlerden intikal eden araştırma ve tartışmaları içerip aştığı görülür. Hatta modern dönemde Haber’e dâir araştırmalar farklı açılımlara konu olmuşsa da nübüvvet meselesi hakkındaki araştırmalar, hâlâ İslam dönemi tartışmalarının bir parçası olabilecek düzeydedir.
